Platery


? historia warszawskiego , platernictwa rozpoczyna się w początkach XIX, gdy do Warszawy zaczęli przybywać z zagranicy wykształceni rzemieślnicy. Byli w śród nich Francuzi Alfons i Józef Fraget. Alfons założył w 1824 roku pierwszą w Królestwie wytwórnię platerów. Jednak to jego brat Józef, późniejszy właściciel fabryczki, jest bardziej znany. Najstarsze wyroby platerowane ? platery na miedzi ? pochodzą właśnie z jego wytwórni. Platery swoim wyglądem, a nawet ciężarem naśladowały produkty srebrne. Były jednak o wiele tańsze. Ich wiązała się z wprowadzeniem nowej technologii.
Jednak zanim pojawiły się w na polskich stołach, rodziny zamożne używały zastaw srebrnych. Nie tylko stanowiły lokatę kapitału, podkreślały pozycję społeczną i ozdabiały wnętrza, ale też nie zmieniały smaku potraw. Sztućce z innych metali przekazywały swój charakterystyczny posmak i zapach produktom spożywczym, zmieniając ich walory smakowe. Srebrne naczynia stołowe nie ulegały korozji w zetknięciu z kwasami organicznymi, których jest bardzo dużo w produktach spożywczych. Niestety były drogie i niewiele rodzin było na nie stać. Platery to wyroby z metali nieszlachetnych jak miedź czy mosiądz. Z czego powstawały możemy dowiedzieć się z ogłoszenia zamieszczonego w prasie w 1846 roku przez Józefa Frageta.
?Fabrykaty zaś platerowane wyrabia się z dwóch metali czystych, z których każdy z osobna stanowi metal niezłożony. W wyrobach takowych wierzchnia powłoka jest najczystszym srebrem nierozpuszczalnym, lecz masywną blachę stanowiącym.?
Powszechna na skalę przemysłową, od połowy XIX wieku, metoda galwaniczna pozwoliła w późniejszym okresie wykonywać platery ze stopów, czyli mosiądzu lub tzw. białego metalu, następnie srebrzonych. Skrypt Politechniki Gdańskiej dotyczący inżynierii powierzchni podaje, że ?Platery są to materiały (określane też jako rodzaj kompozytów) składające się z dwóch lub więcej warstw różnych metali trwale złączonych (nie dających się rozdzielić mechanicznie), co jest wynikiem działania temperatury, odkształcenia plastycznego, ciśnienia lub próżni podczas wytwarzania. Celem wytwarzania platerów jest uzyskanie kombinacji żądanych właściwości; głównie odporności na korozję, odpowiednich właściwo

ric viagra online'>generic viagra online

ści tarciowych, lub specjalnych właściwości elektrycznych, cieplnych bądź efektów estetycznych, przy niższych kosztach niż zastosowanie litego materiału, albo uzyskanie tworzywa o specyficznych właściwościach, których nie posiada materiał lity. Właściwości plateru, np. odporność na korozję, przewodność cieplną, ocenia się według odporności warstwy nałożonej i są one równe własnościom materiału jednorodnego, litego.
Najczęściej plateruje się miękką stal węglową, rzadziej aluminium, miedź, nikiel i ich stopy. Stal węglową pokrywa się stalą odporną na korozję, miedzią, niklem i ich stopami, srebrem, platyną i in. Platery są produkowane w formie blach, płyt, taśm, rur, prętów i drutów, przy czym platery mogą być jednostronne lub po obu stronach podłoża, w zależności od warunków jakie musi spełniać element platerowany. Grubość nakładanych warstw, zależnie od rodzaju i przeznaczenia może wahać się od 1,5 do 15% grubości podłoża, co w praktyce oznacza przy różnych sposobach nakładania, grubości od kilku mikrometrów do kilku milimetrów.
Metody nakładania warstw można zaliczyć do dwóch zasadniczych grup:
- platerowanie na zimno; walcowanie na zimno, tłoczenie, przeciąganie, platerowanie wybuchem
- platerowanie na gorąco; walcowanie na gorąco, przeciąganie, wylewanie, odlewanie odśrodkowe, natapianie, przytapianie, napawanie, gorące naprasowanie izostatyczne, spiekanie.
Metal lub stop nakładany na podłoże może być w stanie roztopionym jak w metodach odlewniczych (natapianie i obtapianie) albo w stanie stałym, jak w metodach walcowania na zimno i na gorąco, platerowania wybuchem, naprasowywania.
Trwałe połączenie metali wytworzone metodami nanoszenia stopionego metalu na podłoże jest wywołane przez nacisk wywierany na podłoże przez skurcz towarzyszący przejściu ze stanu ciekłego w stan stały. Natomiast w technice platerowania bez stopienia nakładanego metalu lub stopu wykorzystuje się różne formy odkształcenia ? walcowanie, przeciąganie, tłoczenie. Poszczególne techniki platerowania różnią się stopniem odkształcania i ilością ciepła do utworzenia złącza i sposobem doprowadzenia metali do bezpośredniego dokładnego styku.
Trwałe połączenie jest wynikiem zarówno nacisku wywieranego na podłoże przez dociskany metal nakładany jak i oddziaływania wyzwolonego ciepła podczas odkształcania, które przyspiesza dyfuzję oraz oddziaływania międzyatomowe obu materiałów w formie wymiany elektronów w obszarze łączonych powierzchni.?

zp8497586rq
zp8497586rq
Tagi: , , ,

Podobne